PRAKTIJK VOOR PSYCHOSOCIALE BEGELEIDING
 

Misschien heb je een probleem waarmee de mensen in je omgeving je niet kunnen helpen omdat ze er geen raad mee weten. Misschien wil je familie of vrienden niet in vertrouwen nemen, omdat je die als oorzaak van je problemen beschouwt. Misschien moet je een moeilijke beslissing nemen en heb je behoefte aan ondersteuning. Misschien ben je ontevreden met je leven, zonder te weten hoe je dat kunt veranderen.

Hoe vervelend en frustrerend het ook is om in een situatie vast te lopen, het betekent tegelijkertijd de mogelijkheid – of zelfs noodzaak – om een nieuwe weg in te slaan en zo nieuwe, verrijkende ervaringen op te doen.

In je leven word je steeds opnieuw voor keuzes geplaatst. Deze als zodanig te herkennen en in vrijheid een beslissing te nemen, blijkt vaak niet zo eenvoudig als het klinkt.

Vanaf je geboorte leef je met dwingende verwachtingen en behoeften en met allerlei vanzelfsprekendheden en overtuigingen, die horen bij de omgeving waarin je opgroeit.
Daarbinnen ontwikkel je (overlevings)strategieën, die je reacties op jezelf en de wereld om je heen bepalen. Deze gedrag- en denkpatronen zijn voor jezelf zo vanzelfsprekend, dat je ze vaak niet eens opmerkt.
Daarom betekent werken aan verandering in de eerste plaats: stilstaan bij wat er is.
 

Waarnemingen en verhalen

Onze waarnemingen worden begeleid en gekleurd door een vrijwel ononderbroken stroom van gedachten, die commentaar geven, speculeren, beoordelen, vergelijken, klagen, iets waarderen of juist niet, enzovoort. Gedachten zijn als een voortdurende stem op de achtergrond.
Deze stem vertelt verhalen over het verleden, het heden of de toekomst en hoeft niets te maken te hebben met de situatie waarin je je op een bepaald moment bevindt.

Verhalen duiken honderden keren per dag op in je denken: als iemand opstaat en zonder iets te zeggen de kamer verlaat, als je baas je bij zich roept, als je een belangrijke brief opent, als je ergens pijn voelt, als je partner op een bepaalde toon tegen je praat, als een vreemde naar je lacht.
Verhalen zijn niet onderzochte theorieën die je vertellen wat dit alles betekent.
Soms wordt een verhaal meteen ontkracht. Meestal gebeurt dat niet. Kleine verhalen kweken grotere, grotere verhalen kweken gigantische theorieën over hoe moeilijk en gevaarlijk en onrechtvaardig het leven is.
 

Innerlijke strijd

Lijden ontstaat als je een gedachte gelooft, die in strijd is met dat wat is. Als je vindt dat de wereld anders zou moeten zijn, dat je zelf anders zou moeten zijn, dat je leven anders zou moeten zijn, dat je partner/vrienden/collega’s anders zouden moeten zijn. Als je denkt dat je fantasie beter is dan de realiteit.
Je kunt leren zien dat wat jij vindt dat niet had moeten gebeuren, wel moest gebeuren. Het moest gebeuren omdat het gebeurd is, en wat je ook denkt, niets kan dat veranderen.
Dat betekent niet dat je het over z’n kant moet laten gaan of het moet goedkeuren. Het betekent alleen dat je de dingen zonder weerstand kunt zien en zonder de verwarring van je innerlijke strijd. Niemand wil dat z’n kind ziek wordt, niemand wil z’n werk of z’n partner verliezen, niemand wil een ongeluk krijgen. Maar als die dingen gebeuren, wat heb je er dan aan om je er mentaal tegen te verzetten? Je weet wel dat je dat niet moet doen en toch doe je het, omdat je niet weet hoe je ermee moet stoppen.
 

Onderzoeken en keuzes maken

Het nauwkeurig onderzoeken van je gedachten en de gevolgen daarvan op je gedrag, geeft verlichting en ruimte.
Is het waar wat je denkt over die situatie? Kun je dat zeker weten? Hoe reageer je als je die gedachte hebt? Wie/hoe zou je zijn zonder die gedachte?

Het kan zijn dat de waarheid niet overeenstemt met alles wat je tot nu toe hebt gedacht. Maar als je je eigen antwoord voelt, weet je dat het waar is. Deze keer luister je naar je eigen antwoorden, niet naar die van anderen en niet naar iets dat je geleerd hebt.
Het toepassen van de zo verworven kennis vergroot je bewustzijn van wat je beweegt of juist tegenhoudt.

Je kunt leren nieuwe, eigen keuzes te maken.